A ja Michałowi zakładałam taką z uszami jak był mały, nawet jak miał rok i był olbrzymem, to udało mi  się znaleźć taką z uszkami. Były to bardzo cienkie czapeczki z bawełenki z siateczką. Bałam się o uszy. Nawet jak kupiłam czapkę z daszkiem, to doszywałam mu uszka z troczkami do wiązania pod szyją. Teraz jak ma dwa lata, traktuję go juz jak doroślaka i chodzi w normalnej czapce z daszkiem, albo kapelutku w pełnym słońcu, a w cieniu bez nakrycia głowy. Może to moja przesadna troska, ale na uszy mi nie chorował (nadmienię, że ja jako dziecko chorowałam na uszy i wiem jaki to ból, bo jeszcze pamiętam te pulsujące szpile wbijające się w ucho).

moj Maly nosil czapeczke zaleznie od pogody, np jak bylo zimno albo jak bylo duze slonce. Moja babcia czesto narzekala ze chce przeziebic dziecko bo go tak lekko ubieram - na szczescie moja babcia nie miala zbyt wiele do powiedzenia jesli chodzi o mojego synka. moja mama wprawdzie mieszka daleko ale zgadzala sie z tym jak ubieralam Olivera.
czasem czapeczki sa potrzene ale bez przesady! 
w Stanach Amerykanki, podobnie jak Angielki, ubieraja swoje male dzieci dosc skapo i wogole nie nosza czapeczek chyba ze dziecko jest malenkie i jest zimno na dworze

naczytalam sie tutaj o czapkach i dalo mi to do myslenia.A poniewaz chce hartowac mojego malego,od lata zaczelam ubierac mu czapke tylko wtedy gdy jest zimno,bardzo wietrznie i gdy slonce silnie grzalo.Na poczatku balam sie o jego uszki,ale maly byl i jest zdrow jak ryba,wiec teraz bez obaw nie zakladam mu czapki gdy nie trzeba.