Jako logopeda pracujący również w przedszkolu, wiem jak trudno dzieciom i rodzicom przywyknąć do tej całej nowej sytuacji.

Przede wszystkim proszę pamiętać, że dzieciom w przedszkolu krzywda się nie dzieje, my rodzice nie możemy okazywać dziecku lęku i strachu, widok zapłakanej mamy przy rozstaniu z dzieckiem niestety nie jest rzadki. Dziecko widzi i czuje te emocje i pewnie sobie myśli "tu chyba nie jest bezpiecznie skoro mama się boi"

Przy rozstaniu należy zapewnić dziecko, że przyjdziemy po nie i.. koniec. Nie przeciągamy rozstania, nie przesyłamy buziaków tysiąc razy, nie wracamy do sali, tylko wychodzimy.

Jeśli obiecałeś/aś dziecku, że będziesz po obiedzie, bądź!! Nie ma nic gorszego od nieotrzymania obietnicy, dla dziecka po obiedzie to wtedy kiedy ono kończy jeść i wstaje od stołu.

Początkowo warto zostawiać dzieci na kilka godzin i stopniowo wydłużać pobyt w przedszkolu.

Oczywiście warto korzystać z zajęć adaptacyjnych, które organizowane są praktycznie we wszystkich placówkach.

Dziecku jest łatwiej jeśli jest samodzielne, potrafi się komunikować, zgłaszać swoje potrzeby, samodzielnie jeść czy korzystać z toalety.

W szatni dziecko powinno mieć na zmianę ubranka, ponieważ nawet starszakowi może przydarzyć się jakaś przygoda, a dzieci nie lubią chodzić w pożyczonych strojach.

Pierwsze dni mogą okazać się łatwiejsze, jeśli pozwolimy zabrać do przedszkola ulubioną przytulankę, oczywiście po uzgodnieniu z nauczycielem!!

Idąc do przedszkola, my rodzice musimy dokładnie rozplanować czas, aby pośpiech i nerwy nie zburzyły miłej atmosfery w porannej drodze.

Nie możemy straszyć przedszkolem, ono ma się zawsze pozytywnie kojarzyć, warto już wcześniej opowiadać o tym miejscu, przydatne mogą być bajeczki gdzie główni bohaterowie tak jak nasze dziecko chodzą do przedszkola.

Pozdrawiam i czekam na relacje z pierwszego dnia:)

Marta Baj