witajcie, do tej pory nie pisałam zbytnio na forach, ale postanowiłam popytać. Chodzi mi o nastrój po ciąży i po porodzie. Boję sie tego strasznie, nie wiem czy babyblus to to samo co depresja poporodowa, co z tym robić, czy to wymaga specjalnego leczenia? widziałam moją siostrę po porodzie i nie chciałabym się czuc jak ona! czy ktoś słyszał o takiej szkole rodzenia, tylko że o emocjach (bo o porodzie to już wiem chyba wszystko :-))? może jakies warsztaty? Pomóżcie proszę :-)   
(jestem z Warszawy).

Agstar ma racje, nie martw sie na zapas!
Po tym jak przychodzi na swiat nasz dlugo wyczekiwany potomek, oprocz radosci z tego, czasem tez duzo stresu, a to bo noc zarwana, a to bo malenstwo placze i nie wiesz czemu, a to bo nie chce cycusia itd itd, a przede wszytskim wiele sie zmieni  w twoim zyciu, bedzie ci sie wydawalo ze wszystko poprzewracane do gory nogami i roznie mozesz na to zareagowac, jedni sie szybko zbieraja, inni, pewno bardziej wrazliwi, zachodza w glowe, wiele z nas wysoko stawia poprzeczke i chce zeby wszystko bylo na tip top, a czasmi sie nie da i moze wtedy zaczynamy sie obwiniac ze nie wydalamy, a do tego hormony szaleja ze hoho!
To te pierwsze tygodnie sa najgorsze, potem nabieramy pewnosci i "wprawy" i wszystko pomalu wraca do normy.
Moja rada, to wyluzowac czasami, chrzanic ze na meblach 2 mm kurzu, olac sterte prania, ktore czeka zeby przywitac sie z zelazkiem a na obiad zaserwowac ukochanemu frytki i hamburgera z budki obok, wsadzic mu baby w rece i wskoczyc do wanny z goraca pachnaca woda, a potem moze nie wszytsko samo sie zrobi, ale bedzie o wiele latwiejsze, pozdrawiam!

ja mam wrażenie, że mój baby blues czasem trwa do dzisiaj
po porodzie czasem bywają gorsze dni i po prostu aż nie chce mi się na siebie patrzeć. Na szczęście uśmiech synka poprawia mi humor i choć czasem mam wrażenie, że nie daję sobie rady to idę do przodu i niczym się nie przejmuję.

najważniejsze to mieć w kimś oparcie i móc w każdej chwili z kimś porozmawiać:)

na pewno sobie poradzisz:) cały ten poród nie jest taki straszny, jak to wszyscy opowiadają jak już zobaczysz swoją dziecinkę na świecie to stwierdzisz, że wszystkie lęki były bezpodstawne
Trzymaj się cieplutko!

to co jest 'potem' zależy od Ciebie:) jaka jest mama takie jest i dziecko. Jak jesteś spokojna to i dziecko będzie spokojne. Ja to widzę po sobie, kiedy jestem zdenerwowana i zmęczona mały robi się płaczliwy i marudny.
 Szczęśliwa mama=szczęśliwe dziecko